Monika Stobiecka

Jest historyczką sztuki i archeolożką, adiunktką na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego.

Laureatka „Diamentowego Grantu” MNiSW (2014), „Miniatury” NCN (2021) i „Sonaty” NCN (2025). Stypendystka Fundacji z Brzezia Lanckorońskich (2016), Fundacji Kościuszkowskiej (2018) oraz Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2019). Finalistka konkursu nagród naukowych tygodnika „Polityka” (2020). Laureatka nagrody im. Anny Zeidler-Janiszewskiej za najlepszy debiut książkowy przyznawanej przez Komitet Nauk o Kulturze PAN (2021) oraz Stypendium Ministra dla wybitnych młodych naukowców (2023). Członkini Stowarzyszenia Krytycznych Studiów nad Dziedzictwem (Association of Critical Heritage Studies) i współzałożycielka Central Eastern Europe Chapter tegoż Stowarzyszenia.

Autorka dwóch monografii dotyczących teoretyzowania muzeów archeologicznych, które ukazały się nakładem Wydawnictwa IBL PAN (2020) oraz Routledge (2023). Redagowała pierwszy w Polsce wstęp do krytycznych studiów nad dziedzictwem (Krytyczne studia nad dziedzictwem: pojęcia, metody, teorie i perspektywy, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2023).

Wygłaszała wykłady gościnne w Stanford Archaeology Center (2018), Archaeology Centre, University of Toronto (2020), Institute of Sustainable Heritage, UCL (2021) czy na Uniwersytecie La Sapienza (2024).

W ciągu ostatnich lat współpracowała z Muzeum Narodowym w Warszawie, Zachętą Narodową Galerią Sztuki, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Architektury we Wrocławiu.

Interesuje się studiami muzealnymi, krytycznymi studiami nad dziedzictwem oraz przecięciem sztuki współczesnej i archeologii.